Telegram meneer,…”
Telegram meneer,…”
Zichtbaar moe trok hij de garagedeur achter zich dicht.
Zijn zwaar beladen koffer kon hij met moeite naar binnen dragen.
In de gang deed hij zijn jas uit en plofte even later in zijn leren ruststoel in de erker van de ruime woonkamer. Wat een dag. Wat een afschuwelijke week ook. Ploeteren en afzien . Minstens tien uur per dag en langer was ie in de weer geweest met wat de grootste deal in zijn leven had moeten worden. Vandaag was ie om vier gestopt. Nadat was gebleken dat er geen contract met de Fransen meer inzat was hij boos de vergaderruimte uitgelopen , in zijn auto gestapt, een koffer met kleren opgehaald thuis en naar zijn riante buitenhuis vlak buiten de stad gereden. Moe en verslagen zat hij voor zich uit te staren. Een kleine hoop was er nog. Die Fransman was een harde zakenman , wist hoever hij kon gaan. ‘Ik moet er toch ook aan verdienen ,verdomme’ fluisterde hij in zichzelf. Hij herinnerde dat op enig moment de Fransman had gezegd een telegram te sturen als de deal toch doorgang zou vinden.
De bel rinkelt.
Vanuit zijn stoel ziet hij dat een postbode voor de deur staat.
Zo vlug hij kon ,loopt hij naar de voordeur en ……
-” Een telegram, meneer”. -” Ja, dat zie ik, geef maar gauw”..
Op het moment dat het telegram uit de handen van de postbode wil pakken , trekt deze het telegram weer naar zich toe.
-” Wilt u hier even tekenen , meneer” – ” Euhee…. Ja, hebt u een balpen toevallig” – ” Maar meneer, als we onze balpennen aan onze klanten ter beschikking zouden stellen , bleven er maar weinig balpennen meer over bij TPG” – ” Ja, ja,…dat begrijp ik , maar even , geef me je balpen een”! – Sorry meneer, u zal zelf voor uw schrijfgerief moeten zorgen ” – ” Maar kom op man! Dat is een zeer belangrijk telegram! Geef hier ” – ” Meneer, alle telegrammen zijn belangrijk, daarom moet er ook voor getekend worden”
De man werd woedend , rent naar binnen en komt terug bij de postbode met een potlood.
-” Geef me dat telegram ,verdomme ! Nu!” -” Maar meneer, u begrijpt toch zelf ook wel dat u niet met potlood kunt tekenen, dat is wettelijk niet toegestaan, sorry , het moet perse met een balpen. Of inkt, inkt mag natuurlijk ook” -” Maar ik heb geen balpen bij de hand!” – schreeuwde hij terwijl hij de postbode hardhandig uit wanhoop gedreven naar binnen trok.
De postbode viel daarbij met zijn hoofd op de grindtegels en bleef na de harde klap roerloos liggen. Naast hem verscheen een plas met bloed.
“-Verdomme” schreeuwde de man, ” ook dat nog !”
In een flits ritste hij het telegram uit de handen van de bloedende postbode en wilde het open maken.
Witheet, zich nog steeds niet bewust van de in levensgevaar zijnde postbode, bedacht hij wat de postbode had gezegd. “Inkt meneer, met inkt mag het natuurlijk ook”..
Zonder aarzelen doopte hij het potlood in de plas met bloed en tekende het bijgaande formulier met sierlijke letters.
De postbode werd door hemzelf naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis gebracht. Elke dag heeft zocht hij de postbode op. Nu, jaren later zijn ze nog vrienden.
Een week na het voorval tekende de Fransman en hij een grandioos contract met een achttien karaats vulpen.
© peedubbelee 1985/2004/2006/2011
